De energietransitie is het onvermijdelijke gevolg van het recent gesloten Klimaatakkoord dat bedrijfsleven en overheden de opdracht geeft om de energievoorziening te verduurzamen. De energietransitie is daarmee nationaal beleid dat op regionaal- en lokaal niveau moet worden uitgevoerd.

Door de energietransitie zullen de veiligheids- en gezondheidsrisico’s van de fossiele energie (beoogd) verdwijnen en de gevolgen van klimaatverandering kleiner worden. Er kunnen echter ook andere risico’s voor terugkomen. De energietransitie introduceert immers nieuwe technologieën waarover minder kennis en ervaring aanwezig zijn. Een belangrijke uitdaging bij de uitvoering van het Klimaatakkoord is dan ook om verantwoord met alle (nieuwe) veiligheidsrisico’s om te gaan, en tegelijkertijd genoeg ruimte te bieden voor innovatie en voortgang van de energietransitie.

Bij de uitvoering van de energietransitie zal vaker een beroep worden gedaan op een lokaal bestuurlijke afweging tussen maatschappelijke baten en de (nieuwe) veiligheidsrisico’s. Zeker gezien de aankomende Omgevingswet die meer vraagt van de lokale afweging tussen kosten en baten. Bestuurlijke vragen zijn dan bijvoorbeeld: welke risico’s brengt de nieuwe technologie met zich mee voor mijn gemeente? Of: hoe wegen we de aanvaardbaarheid af en leggen we dit op een transparante manier uit?

In opdracht van het ministerie van EZK heeft Crisislab als penvoerder van de bestuurlijke werkgroep Bestuurlijk Omgaan met Veiligheidsrisico’s van de ENergietransitie (BOVEN) bestaande uit wethouders, burgemeesters en gedeputeerden een handreiking in vraag-en-antwoord-vorm geschreven over bestuurlijk omgaan met de veiligheidsrisico’s van de energietransitie.

U kunt de handreiking hier vinden.

De handreiking is op 25 augustus 2021 als bijlage bij een kamerbrief over veiligheidsbeleid en energietransitie aangeboden aan de Tweede Kamer.

Ook is de handreiking opgenomen in de maatregelenwiki van het RIVM. Op dit platform worden handreikingen en praktijkvoorbeelden gedeeld over het werken met het externe veiligheidsbeleid denk bijvoorbeeld aan het schrijven van omgevingsplannen of het verlenen van een vergunning. ‘De voorbeelden die worden gedeeld’, zo stelt het RIVM, ‘kunnen gebruikt worden als inspiratie om de leefomgeving zo in te richten dat mens en milieu beschermd zijn tegen ongevallen met gevaarlijke stoffen.’ (Bron: https://www.maatregelenwiki.nl/)